Fara beint í meginefni
Delacco
+385 91 25 50 100 sales@delacco.com
Lokaprófun stendur yfir: verið er að prófa þessa netverslun. Tilboð og pantanir sem verða til á þessu tímabili eru til bráðabirgða — starfsfólk okkar staðfestir hvert þeirra sérstaklega með tölvupósti áður en nokkuð verður bindandi.
Til baka í vörulista

EN-staðlar og samræmi við kröfur

Gildandi evrópskir staðlar (EN) sem eiga við um lyfti- og meðhöndlunarbúnað frá Delacco, flokkaðir eftir vörutegund og notkunarsviði.

Allar vélar og allur hífibúnaður sem Delacco afhendir eru CE-merkt og hönnuð, framleidd og sannprófuð í samræmi við vélatilskipun 2006/42/EB og viðeigandi samhæfða Evrópustaðla sem taldir eru upp hér að neðan. Staðlarnir eru flokkaðir eftir vörutegund og notkun; útgáfurnar sem sýndar eru eru núgildandi útgefnar útgáfur.

Bómakranar, gálgakranar og kranavirki

Stálvirki súlu-, vegg- og alsnúningsbómakrana okkar, sem og fastra og færanlegra gálgakrana, eru hönnuð og sannprófuð samkvæmt EN 13001-staðlaröðinni; uppsettar rafknúnar keðjutalíur uppfylla EN 14492-2.

EN 13001-1:2015

Kranar — Almenn hönnun — Hluti 1: Almennar meginreglur og kröfur

Fyrsti hluti staðlaraðarinnar EN 13001 um hönnun krana, sem er notaður ásamt vélatilskipuninni til að koma í veg fyrir aflfræðilegar hættur af völdum krana með hönnun þeirra. Hann skilgreinir almennar meginreglur, markástandsaðferðina og ramma fyrir sannprófun á burðarhæfi sem aðrir hlutar staðlaraðarinnar byggjast á.

EN 13001-2:2021

Öryggi krana — Almenn hönnun — Hluti 2: Álag

Tilgreinir álag og álagssamsetningar við útreikning á álagsáhrifum sem lögð eru til grundvallar sannprófun á burðarhæfi krana og íhluta hans — þar á meðal vegna hættu á óstöðugleika stífs hlutar (veltu), því að farið sé yfir styrkleikamörk (flotmörk, brotmörk, þreytumörk) og fjaðurfræðilegum óstöðugleika (sveigjubroti, belgmyndun).

EN 13001-3-1:2025

Kranar — Almenn hönnun — Hluti 3-1: Markástand og sannprófun á burðarhæfi stálvirkja

Tilgreinir markástand og sannprófun á burðarhæfi stálvirkja krana: sannprófun á stöðustyrk, þreytustyrk og fjaðurfræðilegum stöðugleika burðarhluta og tenginga (soðinna, boltaðra og pinnaðra). Staðallinn er notaður fyrir stálvirki bómu- og brúarkrana okkar ásamt hlutum 1 og 2 í staðlaröðinni.

Raf- og loftknúnar keðjutalíur, vélknúnar vindur

Gildir um rafknúnar GIS-keðjutalíur (þar á meðal samstilltar gerðir, gerðir með lágri byggingarhæð og gerðir fyrir vindmyllur og sviðsbúnað), loftknúnar keðjutalíur og vélknúnar lyftivindur.

EN 14492-2:2019

Kranar — Vélknúnar vindur og lyftur — Hluti 2: Vélknúnar lyftur

Gildir um hönnun, notkunarupplýsingar, viðhald og prófanir vélknúinna lyfta — af lokaðri eða opinni gerð, með eða án hlaupakatta — þar sem aflvélin er rafmótor, vökvamótor eða loftmótor. Nær yfir víralyftur, keðjulyftur og lyftivindur sem eru notaðar í krönum, öðrum vélum eða sjálfstætt, þar á meðal afkastatakmarkara, hemla og öryggistengdar stýriaðgerðir.

Handknúnar talíur, hlaupavagnar og tannstangartjakkar

Gildir um handknúnar keðjutalíur, handfangstalíur, vírdráttartalíur, handknúna hlaupavagna og tannstangartjakka.

EN 13157:2004+A1:2009

Kranar — Öryggi — Handknúnir kranar

Tilgreinir öryggiskröfur fyrir handknúinn lyftibúnað: handknúnar keðjulyftur, handfangslyftur, kjálkavindur (víradráttartæki), handknúna hlaupaketti sem bera lyftivélar, tromluvindur, blakkir og stýrihjól. Skilgreinir nauðsynlega öryggisstuðla, virkni hemla, sannprófunarprófanir og upplýsingar fyrir notendur.

Dreifibitar, lyftiklemmur og kranagafflar

Gildir um allan lausafestan lyftibúnað fyrir byrðar: fasta, stillanlega og einingaskipta dreifibita, dreifibita fyrir stórsekki, burðarbita, lyftiklemmur, C-króka og kranagaffla.

EN 13155:2020+A1:2025

Kranar — Öryggi — Laus lyftibúnaður fyrir byrðar

Tilgreinir öryggiskröfur fyrir lausan lyftibúnað fyrir byrðar sem notaður er með krönum, lyftum og handstýrðum búnaði til meðhöndlunar byrða: lyftibita (dreifibita og þverbita), plötuklemmur, aðrar klemmur, C-króka, lyftigaffla, soglyftur og lyftisegla. Nær yfir sannprófun á stöðustyrk, fjaðurfræðilegum stöðugleika og þreytustyrk, sem og merkingar og leiðbeiningar.

Keðju- og textílstroffur

Gildir um keðjustroffur í styrkleikaflokki 8, flatar ofnar bandstroffur og endalausar hringstroffur.

EN 818-4:1996+A1:2008

Stutthlekkja keðjur til lyftinga — Öryggi — Hluti 4: Keðjustroffur — Styrkleikaflokkur 8

Tilgreinir öryggiskröfur, burðargetuflokkun og prófanir keðjustroffa í styrkleikaflokki 8 — einnar, tveggja, þriggja og fjögurra arma — sem eru settar saman úr stutthlekkja keðjum og íhlutum í samræmi við staðlaraðirnar EN 818 og EN 1677, þar á meðal hámarksvinnuálag, merkingar og framleiðandavottorð.

EN 1492-1:2000+A1:2008

Textílstroffur — Öryggi — Hluti 1: Flatofnar bandstroffur úr gervitrefjum til almennrar notkunar

Tilgreinir öryggiskröfur, þar á meðal aðferðir við burðargetuflokkun og prófanir, fyrir einnar, tveggja, þriggja og fjögurra arma og endalausar, saumaðar, flatofnar bandstroffur, með eða án tengihluta, úr pólýamíð-, pólýester- og pólýprópýlenböndum með breidd frá 25 mm til 450 mm, til almennra lyftinga.

EN 1492-2:2000+A1:2008

Textílstroffur — Öryggi — Hluti 2: Hringstroffur úr gervitrefjum til almennrar notkunar

Tilgreinir öryggiskröfur, þar á meðal aðferðir við burðargetuflokkun og prófanir, fyrir hringstroffur með allt að 40 t hámarksvinnuálag í beinu átaki og fyrir samsetningar hringstroffa með tveimur, þremur og fjórum örmum, með eða án tengihluta, úr pólýamíði, pólýester og pólýprópýleni, til almennra lyftinga.

Jafnvægistæki og byrðarstýritæki

Loftknúin og rafknúin jafnvægistæki eru handstýrð byrðarstýritæki samkvæmt EN 14238; gormajafnvægistæki (sem enginn samhæfður EN-staðall er til fyrir) fylgja DIN 15112.

EN 14238:2024

Kranar — Handstýrður búnaður til meðhöndlunar byrða

Tilgreinir kröfur fyrir handstýrða krana til meðhöndlunar byrða sem knúnir eru annarri orku en mannlegu afli — svo sem loftknúna og rafknúna jafnvægisbúnaðinn okkar — og aðstoða stjórnanda við meðhöndlun byrða, þar á meðal við að halda byrði við rafmagnsleysi, stjórnkrafta og sannprófun.

DIN 15112:1979-05

Fjaðurjafnarar; öryggistæknilegar kröfur og prófun (fjaðurjafnarar — öryggiskröfur og prófanir)

Þýskur landsstaðall fyrir fjaðurjafnara (fjaðurdráttarbúnað) sem notaðir eru til að hengja upp verkfæri og búnað: kröfur um upphengingu sem er varin gegn því að krækjast óviljandi úr, ákvæði um óháðan fallvara, tryggingu tengihluta og viðeigandi prófanir. Enginn samhæfður EN-staðall er sérstaklega ætlaður fjaðurjöfnurum og því er DIN 15112 beitt ásamt vélatilskipun 2006/42/EB og EN ISO 12100.

Vökvalyftiborð og hleðslurampar

Gildir um föst og færanleg skæralyftiborð, lyftiborð úr ryðfríu stáli og gámahleðslurampa.

EN 1570-1:2011+A1:2014

Öryggiskröfur fyrir lyftiborð — Hluti 1: Lyftiborð sem tengja allt að tvö föst hæðarþrep

Tilgreinir öryggiskröfur sem gilda um lyftiborð sem tengja allt að tvö föst hæðarþrep — þar á meðal skæralyftiborð með handvirku, rafvökvaknúna eða loftknúna drifi — og nær yfir stöðugleika, vörn gegn kramningu og klippingu milli skæraarma, vökvaöryggisbúnað og sannprófun með útreikningum og prófunum.

EN 1398:2009

Hleðslubrýr — Öryggiskröfur

Tilgreinir öryggiskröfur fyrir hleðslubrýr og hleðslurampa sem notaðir eru til að brúa bil og hæðarmun milli hleðslubryggju og ökutækis og nær yfir hönnunarálag, hallamörk, öryggisbúnað og sannprófun.

Lyftarar, staflarar, brettatjakkar og dráttartæki

Sjálfknúnir lyftarar falla undir EN ISO 3691-1 ásamt evrópska viðbótarstaðlinum EN 16307-1; tínslulyftarar að auki undir EN ISO 3691-3; gangstýrðir lyftarar undir EN ISO 3691-5. Lyftarar með innbyggðri vog fylgja að auki EN 45501.

EN ISO 3691-1:2015 (amended by A1:2020)

Iðnaðarlyftarar — Öryggiskröfur og sannprófun — Hluti 1: Sjálfknúnir iðnaðarlyftarar, að undanskildum ökumannslausum lyfturum, skotbómulyfturum og burðarvögnum

Tilgreinir öryggiskröfur og aðferðir við sannprófun þeirra fyrir sjálfknúna iðnaðarlyftara: mótvægislyftara, skotlyftara, rafknúna brettatjakka, staflara, tiltektarlyftara og iðnaðardráttarvélar með dráttarkraft allt að 20 000 N — og nær yfir stöðugleika, hemlun, vernd stjórnanda, stjórnbúnað og hlífðarbúnað.

EN ISO 3691-3:2016

Iðnaðarlyftarar — Öryggiskröfur og sannprófun — Hluti 3: Viðbótarkröfur fyrir lyftara með hækkanlegri stjórnendastöðu og lyftara sem eru sérstaklega hannaðir til aksturs með byrði í upphækkaðri stöðu

Tilgreinir, til viðbótar við hluta 1, öryggiskröfur fyrir lyftara með hækkanlegri stjórnendastöðu yfir 1 200 mm — svo sem tiltektarlyftara — og nær yfir vernd stjórnanda í upphækkaðri stöðu, hlífar fyrir mastur, akstur með stjórnanda í upphækkaðri stöðu og búnað til rýmingar.

EN ISO 3691-5:2015 (amended by A1:2020)

Iðnaðarlyftarar — Öryggiskröfur og sannprófun — Hluti 5: Gangstýrðir lyftarar

Tilgreinir öryggiskröfur og sannprófun þeirra fyrir gangstýrða lyftara: handknúna brettatjakka, skæralyftubrettatjakka, handknúna og handvökvaknúna staflara og pallvagna — og nær yfir lyftikerfið, mörk lækkunarhraða, stöðugleika og stjórnbúnað.

EN 16307-1:2020

Iðnaðarlyftarar — Öryggiskröfur og sannprófun — Hluti 1: Viðbótarkröfur fyrir sjálfknúna iðnaðarlyftara, að undanskildum ökumannslausum lyfturum, skotbómulyfturum og burðarvögnum

Evrópsk viðbót við EN ISO 3691-1 með frekari svæðisbundnum kröfum fyrir sjálfknúna iðnaðarlyftara sem settir eru á markað á ESB — þar á meðal upplýsingar um hávaða og titring, rafsegulsamhæfi, skyggni og viðvaranir um eftirstæða áhættu. Beitt ásamt EN ISO 3691-1 við CE-merkingu.

EN 45501:2015

Mælifræðilegir þættir ósjálfvirkra vogaráhalda

Tilgreinir mælifræðilegar og tæknilegar kröfur og prófanir fyrir ósjálfvirk vogaráhöld — þar á meðal nákvæmnisflokka, leyfileg hámarksfrávik og áhrifaþætti. Á við um brettatjakka og kranavogir með innbyggðum vogarbúnaði sem notaður er í viðskiptum eða til sannprófunar (tilskipun 2014/31/ESB um ósjálfvirk vogaráhöld).

Farmtryggingar á ökutækjum

Gildir um festibönd fyrir vörubíla og farmfestibúnað.

EN 12195-1:2010

Skorðun farms á ökutækjum — Öryggi — Hluti 1: Útreikningur skorðunarkrafta

Tilgreinir aðferðir við útreikning á surringarkröftum sem þarf til að skorða farm á ökutækjum — núningstengda og beina surringu — og leggur grunn að ákvörðun á fjölda surringa sem þarf fyrir tiltekinn farm og ökutæki.

EN 12195-2:2000

Farmfestibúnaður á ökutækjum — Öryggi — Hluti 2: Surringsborðar úr gervitrefjum

Tilgreinir öryggiskröfur, flokkun og prófun surringsborða úr gervitrefjum — surringaróla með strekkibúnaði og endafestingum — sem notaðir eru til að festa farm á ökutækjum, þar á meðal surringsgetu (LC), staðlaðan spennukraft (STF) og áskilið merki.

Öryggi véla — allar vörur

Þverfaglegur staðall sem beitt er við áhættumat allra véla sem við afhendum og styður CE-merkingu samkvæmt vélatilskipun 2006/42/EB.

EN ISO 12100:2010

Öryggi véla — Almennar meginreglur um hönnun — Áhættumat og áhættuminnkun

Tilgreinir grunnhugtök, meginreglur og aðferðafræði til að tryggja öryggi við hönnun véla. Staðallinn tilgreinir meginreglur um áhættumat og áhættuminnkun sem aðstoða hönnuði við að greina hættur, meta líkur og umfang áhættu á viðeigandi stigum vistferils vélarinnar og útrýma hættum eða draga nægilega úr áhættu. Þessi staðall af gerð A er grundvöllur CE-samræmis allra véla sem við afhendum samkvæmt vélatilskipun 2006/42/EB.

Heiti staðla og lýsingar á gildissviði fylgja opinberu orðalagi CEN. Heildartextar staðlanna fást hjá aðildaraðilum CEN (innlendum staðlastofnunum). Ef þú þarft ESB-samræmisyfirlýsingu fyrir tiltekna vöru skaltu hafa samband við okkur.